Rozstanie
Okres młodzieńczy to czas na zdobywanie pierwszych doświadczeń w miłości i poszukiwanie życiowego partnera. Młodzieńcze miłości są zazwyczaj krótkotrwałe i kończą się rozstaniem.
Rozstanie z chłopakiem, rozstanie z dziewczyną czy inną ukochaną osobą to trudne doświadczenia. Pojawia się tęsknota za dawnym status quo, za pięknymi wspomnieniami i wspólnie spędzonymi chwilami.
Rozstanie, nawet gdy miną pierwsze negatywne uczucia, niekiedy na długo pozostawia ślad w psychice osoby porzuconej. Destrukcyjnie wpływa na poczucie własnej wartości, wyzwala nieufność i lęk przed porzuceniem.
Cierpienie związane z rozstaniem zależy od stopnia zaangażowania uczuciowego partnerów, od tego ile zainwestowali w związek i jakie wiązali z nim nadzieje.
Rozstanie boli, jednak warto pamiętać, że każde rany, prędzej czy później, się goją.
Jak przeżyć rozstanie z partnerem?
RADY DLA PORZUCONYCH:
1. Nieodwzajemniona miłość jest jak choroba. Musisz zarezerwować sobie czas na wyzdrowienie. Czas naprawdę leczy rany. Póki choroba nie minie, będziesz cierpiał, miał problemy ze spaniem, jedzeniem, normalną aktywnością i codziennymi obowiązkami. Trudno ci będzie uwolnić się od myśli o ukochanej osobie.
2. Twoim naturalnym odruchem będzie chęć unikania bólu. Być może zaczniesz sobie wmawiać, że to nie była prawdziwa miłość lub że partner nie zasługiwał na tak wielkie uczucie. Jednym słowem, będziesz tłumił swoje prawdziwe emocje. Tłumienie uczuć lub okłamywanie samego siebie nie jest dobrym rozwiązaniem. Nie pozwala przeminąć smutkom i żalom, prowadzi do depresji lub postaw obronnych typu: „Nie mogę się zakochać, bo to boli”, „Nie można ufać mężczyznom” itp.
3. Pierwszym krokiem do wyzdrowienia jest zaakceptowanie własnych uczuć.
– Uzewnętrznij swoją złość. Pamiętaj, że masz prawo gniewać się na osobę, która tak bardzo cię zraniła i zawiodła. Jeśli odmówisz sobie tego prawa, cała twoja wściekłość zostanie skierowana do wewnątrz i zaczniesz oskarżać samego siebie za to, co się stało. W końcu uwierzysz, że to ty jesteś do
niczego. Stracisz poczucie własnej wartości, co będzie powodem jeszcze większego cierpienia.
– Nie musisz być dzielny i silny. Jeśli ogarnia cię smutek i żal, wypłacz się na ramieniu kogoś życzliwego. Pozwól, aby ktoś cię pocieszył. Pamiętaj, że ból dzielony z inną osobą, jest bólem o połowę mniejszym.
4. Spróbuj pogodzić się z losem. Jeśli partner odszedł, przyjmij to z godnością. Nie staraj się niczego naprawiać, nie narzucaj się, przestań się łudzić, że jest jakiś sposób, żeby zmusić go do powrotu.
5. W okresie „rekonwalescencji” są pomocne: spotkania z przyjaciółmi, zawieranie nowych znajomości, stawianie sobie nowych celów, staranne organizowanie czasu wolnego, zaangażowanie w nowe przedsięwzięcia itp.
6. Pamiętaj, że kiedy żal po starcie ukochanej osoby minie, staniesz się innym człowiekiem. Poczujesz w sobie wewnętrzną siłę, która pozwoli ci pokonywać podobne problemy w przyszłości i pomoże w zdobywaniu dystansu do drobiazgów, którym wcześniej nadawałeś zbyt wielką rangę.
Jeśli to ty jesteś osobą, która chce odejść od partnera, zrób to z klasą, tzn. poinformuj partnera osobiście, w sposób stanowczy, ale kulturalny.
RADY DLA PORZUCAJĄCYCH:
1. Zanim zerwiesz, przemyśl dokładnie swoją decyzję. Jedynym usprawiedliwiającym zerwanie powodem jest wygaśnięcie uczucia. Błędem jest porzucanie partnera pod wpływem chwilowych silnych emocji, konfliktów lub innych, dających się rozwiązać problemów.
2. Jeśli jesteś pewien swojej decyzji, taktownie poinformuj o tym partnera i przedstaw mu powody zerwania. Podtrzymywanie związku z litości, poczucia obowiązku czy z lęku (przed samotnością, presją otoczenia itp.) przyniesie więcej strat niż zysków.
3. Rozmowa na temat rozstania wymaga od ciebie dużej odwagi. Musisz się przyznać, że zawiodłeś; pogodzić się z tym, że nie spełniłeś oczekiwać i zraniłeś partnera. Przed poczuciem winy obroni cię świadomość tego, że uczucia nie są zależne od twojej woli i że zostając w związku, w którym nie możesz dawać miłości, krzywdzisz drugą osobę bardziej, niż gdybyś odszedł.
4. Zastanawiając się, jak przeprowadzić tę trudną rozmowę, odpowiedz sobie na pytanie, jak ty chciałbyś być potraktowany w takiej sytuacji.
5. Pamiętaj o tym, że twój partner zareaguje na zerwanie silnymi negatywnymi emocjami. Postaraj się udźwignąć jego gniew, żal, wymówki i pretensje. Nie reaguj na nie agresywnie, okaż zrozumienie, powiedz, że ci przykro.
6. Ponieważ odrzucenie godzi w poczucie wartości, unikaj obwiniania partnera, wyliczania jego wad i błędów. Zamiast tego przywołaj przyjemne wspomnienia, powiedz o tym, co było dobrego w związku, zapewnij o swojej życzliwości, wyraź przekonanie, że partner zazna szczęścia w miłości.
opracowanie:
pedagodzy szkolni
źródło:
M. Chomczyoska-Miliszkiewicz „Podróż w nieznane, o miłości, seksie i rodzinie”
K. Drozd „Rozstanie – rady dla osób po rozstaniu, co dalej?”
L. Letessier „Jak przeżyd rozstanie i zadbad o siebie”
